Χίος Διακοπές
Χίος Τουριστικός Οδηγός, Χίος Ελλάδα
Το νησί της Χίου
Χίος Τουριστικός Οδηγός, Χίος Ελλάδα
Παραλίες
Χίος Τουριστικός Οδηγός, Χίος Ελλάδα
Διασκέδαση
Χίος Τουριστικός Οδηγός, Χίος Ελλάδα
Αξιοθέατα
Χίος Τουριστικός Οδηγός, Χίος Ελλάδα
 
 



 

Η Χίος τη Πρωτοχριστιανική Εποχή

 
Οι γραπτές πληροφορίες για τα πρώτα Χριστιανικά χρόνια στη Χίο είναι περιορισμένες και καμιά φορά αντικρουόμενες, έτσι ώστε ελάχιστο φως ρίχνουν στη μελέτη της ιστορίας του νησιού κατά τη περίοδο αυτή. Είναι άγνωστο παράδειγμα πότε η νέα θρησκεία, ο Χριστιανισμός, εξαπλώθηκε στο νησί. Η Χιακή παράδοση αναφέρει ότι το 54μ.Χ, ο Απόστολος Παύλος στο δρόμο του για την Ελλάδα πέρασε και από τη Χίο. Η παράδοση όμως αυτή φαίνεται πως δεν έχει καμιά ιστορική βάση ενώ στο «Βίο του Αγίου Νίκωνος της Νάπολης» η Χίος εμφανίζεται να μην έχει χριστιανική κοινότητα λίγο πριν το μεγάλο διωγμό του Δεκίου.
Ο Άγιος Νίκων, που μαρτύρησε στη Μικρά Ασία, οδηγήθηκε στη Χίο από κάποιο όραμα και έμεινε για οκτώ ημέρες σε ένα βουνό του νησιού νηστεύοντας και προσευχόμενος. Επειδή όμως δεν συνάντησε κανένα Χριστιανό είτε ντόπιο είτε ξένο αναγκάστηκε να επιβιβαστεί σε καράβι και να περάσει στη Μικρά Ασία.
 
Ο πρώτος που ανέπτυξε δραστηριότητα για τη διδασκαλία και την επέκταση του Χριστιανισμού στο νησί ήταν ο Άγιος Ισίδωρος, ο μετέπειτα πολιούχος και μεγάλος προστάτης του.  Ο μάρτυρας καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και μαρτύρησε επί Αυτοκράτορος Δεκίου, στα 250 μ.Χ. όταν η μοίρα του Ρωμαϊκού στόλου, στην οποία υπηρετούσε, στάθμευσε στη Χίο. Στις διάφορες βιογραφίες του Αγίου μπορούμε να βρούμε λεπτομέρειες για τη δραστηριότητα του πάνω στο νησί, όπως για παράδειγμα τον προσηλυτισμό στο Χριστιανισμό κάποιας Άφρας, γυναίκας κακών ηθών, καθώς και της μητέρας της Ιλαρίας και άλλων γυναικών του περιβάλλοντος. 
Η πρώτη βεβαιωμένη μνεία Χίου Επισκόπου βρίσκεται στους επισκοπικούς καταλόγους της Δ` Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια το 451 μ.Χ. Πρόκειται για τον Επίσκοπο Τρύφωνα που αναφέρεται στους καταλόγους άλλοτε «ως Χίου Επίσκοπος» άλλοτε ως «Επίσκοπος Χίου πόλεως» και άλλοτε ως «Επίσκοπος νήσου». 
Στα τέλη του 7ου αιώνα μ.Χ. επί αυτοκράτορος Ιουστινιανού Β` η Χίος παρουσιάζεται να έχει «αποθήκη των βασιλικών κομμερκίων» δηλαδή αποθήκη όπου το εμπόριο διακομιζόταν από το ίδιο κράτος.
 
Οι γραπτές πληροφορίες για τα μνημεία της Χίου είναι ελαχιστότατες σχετικά με τα μνημεία της προχριστιανικής περιόδου. Οι διάφοροι ξένοι περιηγητές, που άρχισαν να επισκέπτονται το νησί ήδη από τον 8ο αιώνα μ.Χ. ,άφησαν αξιόλογα κείμενα περιγράφοντας λεπτομέρειες για τη φυσική ομορφιά του, τα ήθη και τα έθιμα των κατοίκων, τη κοινωνική και εμπορική ζωή. Για παράδειγμα, ο Βενετός κληρικός Gerbanus Gerbani, ο οποίος στα 1125 έκλεψε το Άγιο σκήνωμα του Αγίου Ισιδώρου και το μετέφερε στη Βενετία, μας δίνει μια αρκετά ασαφή περιγραφή της βασιλικής του Αγίου. 
Η αρχαιολογική έρευνα που είναι σχετικά περιορισμένη μπορεί να μας δώσει μια πιο σαφή εικόνα για την ιστορία του νησιού στα πρώιμα χριστιανικά χρόνια. Παλαιοχριστιανικές βασιλικές, παράλιοι οικισμοί, αγροικίες, ψηφιδωτά δάπεδα, λείψανα οικοδομημάτων, έργα γλυπτικής και μικροτεχνίας, η κυκλοφορία των νομισμάτων, όλα δείχνουν ότι από τον 4ο έως τα μέσα 7ου αιώνα μ.Χ. υπάρχει μια άνθηση στο νησί, ύστερα από καταστροφές πολέμου, σεισμών και λοιμών.