|
 |
Η Χίος τη Βυζαντινή Εποχή
|
.jpg) Η Χίος από τα τέλη του 7ου μέχρι περίπου τα τέλη του 10ου αιώνα μ.Χ. μοιράζεται την παρακμή και την οικονομική κατάρρευση των περιοχών της Μικράς Ασίας και του Ελλαδικού χώρου. Η αναδιοργάνωση του νησιού αρχίζει κυρίως τον 11ο αιώνα. Στην πόλη κτίζεται πιθανότατα το Φρούριο, ενώ το χρυσόβουλο του Αυτοκράτορα Νικηφόρου Βοτανειάτη (1078-1081) μνημονεύει πλήθος αξιωματούχων διοικητικών και στρατιωτικών. Χαρακτηριστική είναι η παρουσία βασιλικών των κάστρων, καστροκτιστών και καστροφυλάκων που δείχνει την φροντίδα της πρωτεύουσας για αμυντικά έργα στο νησί, κάτι που πιθανότατα είχε αρχίσει επί βασιλείας Ηρακλείου (610-641) και διακόπηκε στην περίοδο της παρακμής. Σύμφωνα με την Άννα Κομνηνή ΣΤΑ 1093 Ο Βυζαντινός Στρατηγός Κωνσταντίνος Δαλασσινός εκδιώκει τον Τούρκο Τζαχά από τη Χίο. |
|
.jpg) Το 1124 και 1171 οι Βενετοί προσπαθούν να καταλάβουν το νησί διότι ενέσκηψε λοιμός και διότι έμαθαν ότι έρχεται εναντίον τους ο Βυζαντινός στόλος με αρχηγό το Δούκα Κοντοστέφανο Ανδρόνικο. Μετά το 1204 η Χίος υπάγεται στο Λατινικό Κράτος της Κωνσταντινούπολης αλλά απελευθερώνεται από τον Ιωάννη Δούκα Βατάτζη το 1225. Μετά από μια σειρά περιπετειών οι Γενουάτες καταλαμβάνουν το νησί που το κράτησαν υπό την κυριαρχία τους για δύο περίπου αιώνες. | |
|
|
en
gr
de
it
nl
tr
